0ver

 

 

paul combrink: notities.

 

Ik schrijf dit als mijn leven zich in de 30.448.203 e minuut bevindt en in de 1.055.657.526 minuut is van onze jaartelling.

 

Twaalf uur dertig in de middag van de vierde maart van het jaar negentienhonderdnegenenveertig ben ik geboren.

De vroedvrouw zal echter niet met de stopwatch in de hand hebben gestaan toen zij de navelstreng doorknipte. Hoogstwaarschijnlijk is het niet op de seconde nauwkeurig genoteerd. Uitgesloten is het niet, maar als het exact is dan is het een geval van meer geluk dan wijsheid.

 

Mijn leven noteer ik als de zon het hoogst staat. Met het middaguur leg ik het beeld vast dat zich op mijn netvlies voordoet. Als het echt ongepast is wordt het later. De tijd en mijn onvolkomenheid noteer ik preciezer dan de vroedvrouw die mij ter wereld hielp. Vandaag maakte ik een foto om 12.01.57.4 uur. Dat is 1.827.228.717 seconden na mijn geboorte. Ik deed het in een zestigste van een seconde: het 109.633.723.020 e deel. Zo safe ik wat opgaat in andere beelden.

 

Zojuist legde ik het 1/228.565.996.875 deel van mijn leven vast. Om 12.05.33.8 uur sloeg ik toe. Ik verstilde wat gelijk weer weg was. Overgenomen door ander beeld. Gelukkig heb ik het bewijs van wat zich voordeed. Ik heb me ingedekt door het op te slaan op twee externe harde schijven en in veertien jaartellingen te vertalen.

 

Ik zoek het niet op. Ik ga gewoon mijn gang. Beeld doet zich voor.

 

De dag, de minuut, de seconde, het tiende van een seconde, en het precieze moment. De aantallen cijfers zijn nauwelijks nog uit te spreken. Het kijken gaat het winnen van taal. Het beeld dat ik vastlegde in mijn 508.164 e uur gebeurde in de 1.466.852.979.839 seconde van de Chinese jaartelling. 4 dagen terug vierden de chinezen het begin van het nieuwe jaar.

 

Hrant Dink werd 10-02-1403 geboren in Malatya. 7-07-1456 werd hij in Istanbul vermoord. Dit alles naar de Armeense jaartelling. Hrant Dink werd vermoord op mijn 21.141 e dag. Het is noodzakelijk de Armeense jaartelling in mijn werk op te nemen. Ik blijf, hoe dan ook, in gebreke.

1 Comment »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. Ik kan dit helemaal aanvoelen. Ik pieker altijd, totaal nutteloos, over oneindigheid. Infinity.Mijn laatste blog gaat er trouwens over. Ga kijken, zou me vereerd voelen. http:paulbakker.id.au


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.
Entries and comments feeds.